DJ Hidden komt met een nieuw album, hoog tijd voor Musicincontrol om deze Drum & Bass en Hardcore icoon hierover wat vragen te stellen. (English version also available, click download @ bottom)

Voor de diehard fans van de duistere en hardere stijlen heeft DJ Hidden geen introductie nodig. Als onderdeel van The Outside Agency gaat hij samen met Eye-D immers al vanaf 1996 mee en runnen ze samen sinds 2003 Genosha Recordings, een onderdeel van het grote label Cardiac. Echter, als solo-artiest is Noel Wessels pas de laatste jaren echt op de voorgrond aan het treden. Na het alom geprezen debuut album ‘The Later After’ is er een nieuwe CD op komst genaamd ‘The Words Below’.

The Words Below, vertel er eens wat meer over: waar heb je de inspiratie vandaan gehaald voor de titel zelf en de tracks van dit album?

Hoewel ik voor The Later After al een hoop 12 inches had uitgebracht, was het alsnog best een uitdaging om een volledig album te doen. Ik was dan ook blij dat de release goed werd ontvangen. Het lastige bij het maken van een album is dat de tracks zowel op zichzelf moeten kunnen staan als dat zij onderdeel moeten zijn van een groter verhaal. Bij het maken van The Words Below koos ik ervoor om letterlijk verder te gaan met de vertelling van The Later After. Het eerste album verhaalt de gedachten en twijfels van een hoofdpersoon met visioenen van een mogelijke toekomst. De tweede release is een submissie: de hoofdpersoon accepteert de waanzin en betreedt daarmee de wereld van deze visioenen. De titel “The Words Below” kan op verschillende manieren worden geinterpreteerd: het verhaal van het onderbewustzijn, het verhaal onder de muziek of zeer letterlijk: een verhaal dat werd vertelt of ervaren na het betreden van een gat in het wegdek in een verre toekomst zoals te zien is op het artwork. Uiteindelijk is het volledig aan de luisteraar om te kiezen voor een uitleg of niet; een verhaal onder de oppervlakte.

Op het eerste gezicht, bij luisteren van wat samples (en als we de Ad Noiseam website mogen geloven), zijn de tracks op dit album wat dynamischer dan op haar voorganger. In hoeverre is hierin je stijl veranderd?

In de twee jaar die ik heb gebruikt om The Words Below te schrijven, heb ik ontzettend veel nieuwe dingen geleerd op het gebied van productie – en op technisch vlak hoop ik dan ook dat deze release een stap vooruit doet. In samenhang met het verhaal van deze release, streefde ik muzikaal ook naar een sound die “zekerder” voelt en daarmee zowel de gevoelens van mijn “hoofdrolspeler” als mijzelf naar voren brengt. Daar waar ik vroeger soms nog streefde muziek te maken die meer in de buurt lag bij het werk van anderen, ga ik nu bij voorkeur mijn eigen weg en maak ik muziek die mijn visie op de diverse genres waarin ik me begeef naar voren brengt. Sommige mensen zullen wellicht zeggen dat mijn geluid altijd al afwijkend was – en daarin hebben ze wellicht gelijk… maar ik heb wel het gevoel deze sound beter onder controle te hebben.

Was het lastig om de hooggespannen verwachtingen na The Later After waar te maken? Hou je überhaupt rekening met dit soort dingen?

Mijn enige uitgangspunten voor dit nieuwe album waren het feit dat ik het “verhaal” van haar voorganger wilde voortzetten en dat er behoorlijk wat drum & bass op moest staan. Feedback in de vorm van reviews, forum posts en simpelweg door middel van een gesprek is zeker iets wat ik onthoud – maar ik ben er inmiddels wel achter dat je toch nooit iedereen tevreden stelt. Ironisch genoeg kan de respons die je zo krijgt op je nummers ook nog eens sterk verschillen van de reactie die mensen hebben op een dansvloer. Ik heb geprobeerd een balans te creëren die hopelijk door zoveel mogelijk mensen positief zal worden ontvangen.

Even over het genre zelf: Drum & Bass wint enorm snel aan terrein. Is dit een kwestie van meer kwaliteitsproducties of het (opnieuw) afzetten tegenover andere, meer mainstream stijlen?

Om eerlijk te zijn houd ik me niet zoveel bezig met de populariteit van een genre. Omdat ik er zogezegd middenin zit, was mij dit niet echt opgevallen. De kwaliteit van producties in het algemeen is zeker omhoog gegaan: als je tracks van tegenwoordig vergelijkt met die van 10 jaar geleden, hoor je dat duidelijk. Zowel de kwaliteit van de percussie is met grote sprongen vooruit gegaan als alle andere elementen die je in drum & bass tracks terughoort. Dit staat in directe verbinding met de kwaliteit van de middelen om de muziek te maken: tegenwoordig kan je met een goede computer, een sequencer programma met een set fatsoenlijke vst-plugins en een paar goede monitor speakers verder komen dan men toentertijd kon met een met hardware volgepropte studio. De hardere varianten van drum & bass zetten zich wel degelijk af tegen alles wat onder de noemer mainstream valt. De afgelopen paar jaar zijn producers meer geïnspireerd geraakt door de riffs die je terughoort in metal tracks. Sommige producers, waaronder ikzelf, worden daarom soms eerder geclassificeerd als “breakcore”.

Hou je veel rekening met wat je collega’s in de Drum & Bass scène doen? Probeer je dingen bewust anders te doen dan anderen?

Op het gebied van productie valt er altijd wel iets bij te leren – en vaak doe je dat door simpelweg te luisteren naar de tracks van anderen. Wat opvalt in bijvoorbeeld de drum & bass scene is dat wanneer een bepaalde producer iets “nieuws” introduceert in zijn of haar werk, dit meestal een golf genereert van producties gebaseerd op dit concept. Ik denk niet dat er veel muzikanten in deze scene zijn die volledig ongevoelig zijn voor dit soort trends.

Hoewel ik bij sommige mensen puur en alleen bekend sta om mijn hardere werk, denk ik dat dat niet het enige is wat ik semi-bewust anders probeer te doen dan anderen. Waar mijn tracks zich aan de ene kant kenmerken door harde percussie en duistere geluiden en atmosferen, probeer ik mijn tracks ook vaak melodieën te geven die het verhaal ervan versterken. Het voelt altijd erg goed als mensen me vertellen dat ik de muziek voor films zou moeten schrijven omdat het juist mijn doel is om zo beeldend mogelijk te werken.

Als we kijken naar je afgelopen releases (behalve The Quadrilogy EP) en ook zien dat Eye-D op sologebied niet stilzit, mogen we dan zeggen dat jij/jullie op het moment meer aan de solo-projecten bezig zijn dan aan The Outside Agency en zo ja: waarom?

Niet echt hoor – naast de Quadrilogy EP hebben we dit jaar al vier releases gedaan waaronder de eerste op ons nieuwe sublabel Genosha One Seven Five. Release 2 en 3 hiervoor staan al gepland en komen hopelijk beide dit jaar nog uit. Daarnaast zijn we hard bezig aan een nieuwe 12 inch op het “moeder-label” Genosha en willen we bij voorkeur dit jaar nog een nieuwe Scenocide-CD uitbrengen. De remix van “The Unconquerable Man” ook net uitgekomen en staan er gast releases gepland voor Smackdown Recordings, TNI en een aantal nader aan te kondigen labels.

In principe proberen we allebei een mooie balans aan te houden tussen het schrijven van hardcore en drum n bass tracks – op die manier houden we onszelf scherp, werken we breder en zijn we hopelijk in staat muziek te maken die zichzelf niet onnodig herhaalt of blijft hangen in een bepaald stramien.

Ook Genosha One-Seven-Five is inmiddels opgestart. Zelf geef je aan dat dit een mix zal gaan bevatten van verschillende stijlen (Drum & Core) en sferen. In hoeverre is dit anders dan de releases van de laatste tijd (Hells Basement, etc)?

Frank (Eye-D) en ikzelf zijn al sinds het begin van onze carrière bezig met zowel drum & bass als hardcore. Al in 1996 mixten we tijdens dj-sets vaak de twee genres door elkaar. Na de eerste teloorgang van duistere hardcore, rond 1999-2000, vonden wij het interessanter om ons hoofdzakelijk bezig te houden met drum & bass en leerden dat de twee genres op het gebied van productie technieken naast de reeds ontdekte overeenkomsten, ook een hoop verschillen vertonen. Dankzij bijvoorbeeld de eerste Promo files werd hardcore echter weer interessant voor ons en we ontdekten dat we de diverse nieuw aangeleerde technieken goed konden toepassen op onze interpretatie van het genre. Tegelijkertijd merkten we dat het drum & bass publiek zich meer begon open te stellen, met tracks als The Resonators en later Times Like These tot gevolg. In hetzelfde jaar als Times Like These maakte Frank, samen met Fracture-4, de track Manhunt. Het succes van alle drie deze tracks zorgde ervoor dat we steeds concreter gingen nadenken over een label gespecialiseerd in puur cross-over materiaal. Aangezien we Genosha Recordings liever in de hardcore hoek wilden houden, besloten we dat het een zijtak moest worden. Tegelijkertijd werden we door allerlei labels gevraagd voor gast 12″ met soortgelijke tracks – en nadat we die hadden afgerond, zijn we gestart. Hell’s Basement en ook Reality Collapse waren simpelweg al klaar voordat we One Seven Five volledig rond hadden; ze hadden ook op de eerste 175-plaat kunnen staan. Maar in principe is dit nieuwe label dus een vrij logische stap: juist omdat we al zo’n lange tijd bezig zijn met de combinatie zou je ons kunnen zien als twee van een kleine groep grondleggers van het genre. Een label stelt je in staat jouw visie op dit genre verder vorm te geven.

Overigens zijn we met Genosha One Seven Five van plan om niet de hele tijd een pure mix aan te houden. De schaal zal soms overhellen richting het ene, dan weer het andere genre. De enige overlappende factor is de snelheid (BPM) en een streven de productie-technische kwaliteit altijd zo hoog mogelijk te houden. Het is nog niet zo makkelijk om een track te maken die probeert de beste factoren van beide genres te combineren: als je een goede hardcore kick kan maken wil dat nog niet zeggen dat je goed overweg kan met breakbeats, hoovers en sublaag… en andersom. Ons grote voordeel is, denk ik, altijd geweest dat we beiden hebben gedaan – en hoewel we (gelukkig) altijd weer nieuwe dingen bijleren, is onze productiekennis daardoor wel evenredig omhoog gegaan. De uitdaging is nu om platen en tracks te maken die nieuw en onverwacht klinken en qua stijl blijven evolueren.

Men kan zeggen dat wat dat betreft de grenzen van de muzikale genres vervagen. Er worden steeds meer elementen van diverse stijlen gepakt en bij elkaar gezet en het ziet ernaar uit dat mensen dit meer en meer accepteren. In hoeverre kan je dit als een goede ontwikkeling worden beschouwd?

Ik heb het persoonlijk nooit anders gewild. In de begintijd van “house” in het algemeen draaiden djs veel meer combinaties van genres – simpelweg omdat het aanbod niet zo groot was maar ook omdat het interessanter was voor zowel publiek als artiest. Vandaag de dag wordt er veel teveel in hokjes gedacht en het gevolg is dat sommige mensen bepaalde feesten ervaren als “saai” door dit gebrek aan variatie. Ik maak en draai bij voorkeur muziek voor mensen die open staan voor deze vervaging.

Waarom hou je het qua producties alleen bij Filmscore/IDM en Drum & Bass / Hardcore? Deze stijlen zitten aardig in dezelfde hoek. Heb je nooit de drang iets compleet anders te doen?

Daar waar een filmscore neigt richting klassieke muziek en, net als bij IDM, de focus vaak ligt op de melodie zijn zowel drum & bass als hardcore veel meer gericht op percussie. Met mijn muziek probeer ik de elementen van alle eerdergenoemde genres bij elkaar te brengen. Productie technisch gezien zijn het echter allen volledig individueel benaderbare muziekstromingen. Ook gevoelsmatig zijn de genres erg verschillend en ik heb dan ook soms wel eens de drang om meer een bepaalde richting in te gaan… maar ik heb zeker geen stille behoefte om plotseling r&b of country te maken. Wat ik nog wel eens zou willen doen in de toekomst is werken met zang en het laten uitvoeren van een stuk door puur live instrumenten.

We hebben nog weinig van je Semiomime alias mogen horen. Maar, her en der valt te lezen dat hiervan ook een album aan zit te komen. Vertel!

Tijdens het schrijven van The Words Below ben ik ook begonnen met nummers voor een Ad Noiseam album als Semiomime. Onder dit project valt in principe alle muziek die te “vrij” klinkt om in een hokje te kunnen worden geplaatst… en dat is waarschijnlijk ook hoe dit album zal klinken. Hoe het precies zal uitpakken weet ik nog niet – daarvoor zijn de meeste nummers in een te vroeg stadium. Wat ik wel weet is dat er meer sfeerwisselingen in de muziek zullen zitten en bijvoorbeeld meer gebruik van alternatieve geluiden, bijvoorbeeld voor de percussie.

Naast je muziek maak je ook visuele kunst. Valt de kunst die je maakt en de muziek te combineren? Kun je je eigen nummers visualiseren in een kunstwerk of werkt het andersom en haal je vaak inspiratie voor een nieuwe track uit een schets die je maakt?

Het meeste van wat ik tegenwoordig maak op visueel gebied is bedoeld voor een release. Mijn muziek is bij het maken van visuele kunst vaak de katalysator maar omdat de beelden in mijn hoofd en omgeving vaak een directe inspiratiebron zijn, denk ik dat het de kip eieren eet om ze te kunnen leggen. Naast de beelden voor mijn eigen releases, maak ik ook artwork voor anderen. Zo heb ik bijvoorbeeld ook het huidige logo en de standaard hoes gemaakt voor No Room For Talent: Abusive Consequences (met twee handen, geketend in een muur) en ooit de (steampunk-achtige) website voor Position Chrome. Verder doe ik uiteraard alles voor Genosha, 175 en veel dingen voor Killing Sheep.

Zijn er artiesten, zowel binnen als buiten je stijl, die je bewonderd en zo ja, wie en waarom?

Meestal bewonder ik artiesten vanwege hun unieke stijl en in sommige gevallen is die stijl onlosmakelijk verbonden met de techniek. Ik ben altijd een verzamelaar geweest van het werk van Richard D. James, hou van de breekbaarheid van Radiohead, het schijnbare minimalisme van Current Value, de nostalgie van The Boards of Canada, de compressietechnieken en praat-basgeluiden van Noisia, het organische van Amon Tobin, de subtext van The Eels, de landschappen van Future Sound of London, de volledigheid van The Cinematic Orchestra… enzovoort. Het liefst luister ik zoveel mogelijk verschillende soorten muziek en het komt dan ook zelden voor dat het een dag helemaal stil is in huis.

Flauwe kies-tussen-deze-twee vragen:

Drum & Bass of Hardcore?

Als de eerste jump-up zou zijn en de tweede happy, zou ik voor geen van beiden kiezen.

Produceren of optreden?

Als ik in de studio zit, ben ik benieuwd hoe iets op een dansvloer zou klinken. Als ik draai, krijg ik altijd zin om nieuwe dingen te maken. Ze houden elkaar dus in stand – maar als ik echt zou moeten kiezen, zou mijn voorkeur toch liggen bij datgene waarbij ik mijn creativiteit het meest kwijt kan.

Hardware of software?

Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar software omdat ik daarmee het prettigst werk. Net als de keuze voor een bepaalde manier van sequencen is dit echter heel individueel en kan ik me goed voorstellen dat sommige mensen de voorkeur geven aan hardware. Kwalitatief zijn de verschillen echter minimaal.

Wat mogen we nog van je verwachten in de toekomst? Een DJ Hidden ‘The Words Below’ World Tour misschien? ; ) Of een aantal van je nummers in films?

Momenteel staat er geen echte album tour gepland voor The Words Below. Ik draai echter nagenoeg elk weekend wel ergens en op drum & bass feesten is de kans groot dat een aantal van de tracks van het album ook langskomen. Verder sluit ik nooit iets uit… dus wie weet hoor je mijn tracks ooit wel in een film of krijg ik de kans om een score te schrijven… je weet maar nooit. ; )

Bedankt voor het interview!

The Words Below komt half oktober uit op Ad Noiseam en is nu al in pre-order te bestellen bij de zeer gebruiksvriendelijke Ad Noiseam online winkel. Voor meer informatie over dit album, check http://www.adnoiseam.net/adn118

Voor meer informatie over DJ Hidden kun je kijken op:

www.djhidden.com

www.myspace.com/djhidden

English version: Musicincontrol.nl Interview DJ Hidden 07-10-2009