In de reeks van Q-Base 2010 interviews, hier deel 2. N-Vitral (Stefan Busker) wijdt uit over zijn album, de industrial hardcore scene en meer.

Voor de Q-Base gangers die je nog niet kennen: Wie is N-Vitral?”

N-Vitral is het alter ego van Stefan Busker. De naam is tot leven gekomen in 2001, nadat DJ Promo een track van mij op Thunderdome wilde uitbrengen. Uiteraard was er toen een artiestennaam nodig. Het was eigenlijk een schot in het donker. Ik had Promo aan de lijn en de keuze viel direct op N-Vitral, eigenlijk zonder echt na te denken.

“Je eerste artiestenalbum, I Audioassault U, komt binnenkort uit, welke gepaard gaat met onder andere een releaseparty de aanstaande editie van Ra_W. Hoe verliep het proces naar het uiteindelijk uitbrengen van het album en wat mogen we van het album verwachten??”

Ik werd in februari gevraagd om een album te maken voor Third Movement. Ik zei meteen toe, in het enthousiasme voorbijgaand aan het feit dat ik begin juni klaar moest zijn met mijn studies Cultural Sciences en Kunstgeschiedenis aan de universiteit van Nijmegen. Na een heftige periode van scriptie-schrijven haalde ik die deadline, waarna ik vanaf begin juni tot aan begin augustus heb gewerkt aan mijn eerste album. Een hoop van de opgebouwde frustratie, die samenging met het nogal moeilijke proces van mijn scriptie, heb ik kunnen ventileren tijdens het maken van de cd. Ik heb werkelijk alle remmen losgelaten en gemaakt wat in me opkwam. De uitkomst is een bonte verzameling van experimentele doch toegankelijk klinkende tracks die schipperen tussen hardcore, techno, bigbeat, punk, electro, ambient, idm, pop en experimentele electronica. Ik heb gebruik gemaakt van gitaren, microfoons, modulaire synthesizers, hele oude tape-recorders, distortionpedalen, live percussie, softsynths, etc. De enige restrictie die ik mezelf heb gesteld tijdens het proces, is dat alle tracks op een bepaalde manier ‘hard’ moesten zijn. Alle tracks belichamen een of meer typische karakteristieken die in mijn ogen de kern vormen van hardcore (snelheid, hardheid en een donkere sfeer), alleen zijn ze op een andere wijze toegepast en gecombineerd dan iedereen gewend is. Ik heb de stijl op een geheel nieuwe wijze geïnterpreteerd en er iets volledig afwijkends van gemaakt.

“Je optredens gaan vaak gepaard met een breed scala aan stijlen en invloeden. Is er een bepaald gevoel wat je wilt overbrengen in je muziek?”

Ten eerste vind ik het belangrijk dat mensen losgaan en keihard feesten. Ze moeten zich kunnen verliezen in de muziek. Ten tweede vind ik het belangrijk dat ik dit teweegbreng op een originele en onconventionele manier. Door toch ongebruikelijke trekken te verwerken in de muziek, die kan verrassen en een andere beleving van de muziek kan geven, maar zich niet verliest in een uit de hand lopende experimenteerdrift. Entertainment, verrassing en een bepaalde ‘educatie’ gecombineerd tot een geluid.

“Gezien je klaarblijkelijk brede orientatie, wat heb je in je CD rek staan en wat inspireert jou het meest?”

Ik heb werkelijk alles in mijn cd kast staan. Van The Outside Agency tot Radiohead tot J Dilla tot Meshuggah tot Miles Davis tot Captain Beefheart tot Madonna tot Wu-Tang Clan tot Nine Inch Nails tot Mogwai tot James Holden tot Eels tot soundtracks van Ennio Morricone tot Autechre tot The Incredible String Band tot Laurent Garnier tot Somatic Responses tot Sigur Ros tot Eric Satie tot Minilogue tot System of a Down tot U2 tot The Mars Volta tot Daft Punk tot Chopin tot Basic Channel releases tot Gangstarr tot Blur tot Boards of Canada tot Thunderdomes tot Bon Iver tot Underworld tot Jeff Buckley tot Massive Attack tot The Velvet Underground en ga zo maar door. Mijn absolute passie is muziek en er bestaat (tot mijn grote frustratie) zoveel fantastisch werk; er is teveel goede muziek en te weinig tijd om alles te kunnen beluisteren. Daarom heb ik ook geen band of artiest die mij het meest inspireert. Elke week (zo niet elke dag) heb ik weer een nieuwe favoriete plaat en artiest, oud of nieuw, hard of zacht, folk of metal, elektronisch of akoestisch. Het ligt aan mijn stemming, aan het weer, aan de datum, etc.

“Wie zijn volgens jou binnen het genre industrial hardcore de beloften, de toekomst”

Dat vind ik een moeilijke vraag. Ik hoop dat industrial hardcore of hardcore in het algemeen zich steeds meer gaat ontwikkelen door te vervloeien met andere genres. Eigenlijk wat Promo nu heeft gedaan met zijn album ‘Stijlloos’. Gelukkig blijven er toch artiesten die de muziek vanuit een ander perspectief kunnen en willen belichten. Zo is er bijvoorbeeld Broken Rules, die vanuit de techno komt en een interessante kijk op de standaard hardcore arrangementen geeft. Of Void Settler, die de sfeer van de geijkte hardcore aan de kaak stelt. Of The Outside Agency die door hardcore te vermengen met drum ‘n bass een eigen aftakking creëren in het steeds interessanter wordende hardcorelandschap. Daarnaast vind ik ook Tymon erg goed. Hij is iemand die de ‘moeilijke’ industrial hardcore op een slimme en toegankelijke manier aan een mainstream publiek weet te slijten.

“De aloude vraag: hoe zie jij uberhaupt de toekomst van de industrial hardcore tegemoet en hoe speelt het digitale tijdperk hierin een rol?”

De kwesties rond het digitale tijdperk zijn een gevoelig onderwerp. In de kern van ieder persoon ligt volgens mij een bepaald verlangen naar consistentie en duidelijkheid. De toekomst staat gelijk aan verandering en dat is iets waar maar weinig mensen echt mee om kunnen gaan. Iedereen wil het liefst zo weinig mogelijk verandering, want verandering impliceert onzekerheid en wordt dus als gevaarlijk en eng ervaren. Het is echter onmogelijk om verandering tegen te gaan, dus moeten er creatieve ideeën ontwikkeld worden om deze veranderingen om te buigen naar iets constructiefs, iets waarbij we ons veilig voelen. Zo moet dat ook met de steeds sneller gaande digitalisering van onze maatschappij, het bedrijfsleven, de kunstsector, de entertainment-branche, etc. Veel mensen hebben echter de neiging om de veranderingen tegen te gaan en om zich er met man en macht tegen te verzetten, maar dat heeft geen enkele zin. Beter wordt die energie en tijd gestoken in het vinden van goede ideeën waarmee men meer en kwalitatief betere muziek kan maken en verspreiden.

Hoe dit een rol speelt in de toekomst van industrial hardcore of muziek in het algemeen is ook voor mij onduidelijk. Wel is het belangrijk om te beseffen dat internet bijvoorbeeld een geheel nieuwe manier van distributie met zich meebrengt. Zij die dit op een slimme manier weten in te zetten zullen waarschijnlijk ook een erg groot platform voor hun muziek kunnen creëren. Wie dit heeft gevonden kan met mij contact opnemen op 0649xxxxxxx :p

Daarnaast zorgt de toenemende digitalisering dat iedereen met behulp van gratis software van internet muziek kan gaan maken. Muziek maken is nu gedemocratiseerd; iedereen die wil, kan muziek gaan maken. Dit is in mijn ogen ook goed voor de verdere muzikale- en marktontwikkeling. Het nadeel is de steeds groter wordende hoop muzikale pulp die tegenwoordig al bijna niet meer te stuiten is. Hoe dan ook, de digitalisering van onze samenleving heeft (net zoals men vroeger dacht over de industrialisering, later de televisie en nu het internet) massa’s nadelen, maar ook massa’s voordelen. De voordelen zijn alleen nog niet zo ver uitgewerkt.

“tot slot: Waarom moeten we massaal naar N-Vitral op Q-Base?”

Omdat ik met veel nieuw materiaal van mijn nieuwe album (een pre-releaseparty generale zeg maar) de hele bunker aan flarden ga rocken!!

Meer informatie: http://www.myspace.com/nvtral

Previews van het album kun je vinden op: http://www.junodownload.com/products/i-audioassault-u/1631247-02/

Check N-Vitral op Q-base 2010 op Area 5, The Third Movement om 20:00

English version below under ‘download’!